"นีน่า" ไฮโซแหกคอก

           ถ้าพูดถึงพิธีกรผู้หญิงแถวหน้าของวงการทีวีบ้านเราเวลานี้ เชื่อว่าชื่อของ “นีน่า-กุลนัดดา ปัจฉิมสวัสดิ์” ต้องติดโผอยู่ในระดับท็อปเทนแน่นอน เพราะด้วยบุคลิกดูจริงใจ มีเสน่ห์ ทำให้เธอดูโดดเด่น แม้จะเป็นน้องคนสุดท้องของรายการ“ผู้หญิงถึงผู้หญิง” แต่ความสามารถของเธอก็ไม่แพ้รุ่นพี่อย่าง ปุ้ย-พิมลวรรณ ศุภยางค์, ไก่-มีสุข แจ้งมีสุข และ กาละแมร์-พัชรศรี เบญจมาศ แถมยังได้ชื่อว่าเป็น “ไฮโซติดดิน” ตัวจริง วันนี้ “ดาวต่างมุม” จะพาไปทำความรู้จักตัวตนที่แท้จริงเธอให้มากยิ่งขึ้น เพราะ “ชีวิต” ของผู้หญิงคนนี้บอกเลยว่าไม่ธรรมดาอย่างที่คิด

    เล่าชีวิตตอนอยู่เมืองนอกให้ฟังหน่อย 
 
           โอ้โหไม่มีวันลืม การไปเรียนเมืองนอก 3 ปี เปลี่ยนความเป็นเราไปเยอะ ก็เริ่มสมัครเรียนภาษาที่บอสตัน ช่วงนี้สนุกมากมีเพื่อนใหม่เป็น 10 ชาติ เรามาจากอีกวัฒนธรรมหนึ่งแล้วไปเจออีกวัฒนธรรมหนึ่ง แต่ละคนก็นิสัยไม่เหมือนกัน ตลอดเวลาที่เรียน 2 ปี ต้องใช้ภาษาตลอดเวลา รู้สึกอึดอัดมาก จากตอนแรก ๆ ที่โรงเรียนไม่มีคนสนใจจะคุยกับเรา มองผ่าน กลับบ้านก็เปิดทีวีภาษาอังกฤษตลอด เราเปลี่ยนจากที่กลัว หนีมัน ก็ชนเลย 6 เดือนผ่านไป หายอึดอัด เริ่มชินมากขึ้น และก็ได้เพื่อนมากขึ้น เริ่มชอบและใช่เลย บอกตัวเองเลยว่านี่แหละโลกของฉัน ที่เมืองนอกเขาสอนให้คิดนอกกรอบ ท้ายที่สุดเราก็มองว่าเราก็โชคดีที่เราได้ไปสัมผัสกับสองวัฒนธรรม อะไรที่มันดี ๆ ของไทยแล้วเก็บไว้ ของเมืองนอกที่ดีเราก็ดึงขึ้นมา

  เริ่มต้นงานจากอะไรก่อนที่เมืองไทย
 
           พอกลับมาจากเมืองนอกก็มาทำงานเกี่ยวกับละครเต้นประมาณปีกว่า เป็นประสบการณ์ที่ดี สนุกด้วย จนวันหนึ่งมีเพื่อนเขาฉีกหนังสือพิมพ์หน้าสมัครงานยื่นให้ ที่เนชั่น ชาแนล รับสมัครผู้ประกาศข่าว ก็ไปเขียนใบสมัคร เขาก็เรียก เรากำลังหาอะไรที่มันเป็นงานประจำด้วย เขาเรียกไปเทสต์ ไปถึงก็ทำข้อสอบแปลข่าว อังกฤษเป็นไทย และไทยเป็นอังกฤษ เหงื่อแตกมากชนิดที่ใจเต้นตึก ๆ เมื่อก่อนเป็นคนไม่อ่านหนังสือพิมพ์เลย แต่ก็พยายามแปลให้ดีที่สุดเท่าที่ทำได้ แล้วก็ไปเทสต์หน้ากล้อง ตื่นเต้นมาก เสร็จแล้วผู้ที่ควบคุมการทดสอบ ก็มาบอกว่า หนูเวลาอ่านข่าวนะ ตามองกล้องหน่อยซิ เราก็พยายามนะ มันไม่ได้ เราต้องก้มอ่าน มันจำอะไรไม่ได้เลย คนที่มาเทสต์วันเดียวกันก็หัวเราะ

  รู้สึกอย่างไรที่โดนหัวเราะ
 
           ก็รู้สึกแย่ แต่ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเรายังมีข้อสอบอีกครึ่งหนึ่งที่ต้องทำ ปรากฏว่าประกาศเสร็จ เขาก็ให้นั่งรอ แล้วก็มีนายมาบอกว่าฉันรับเธอ ฉันให้เงินเดือนเท่านี้ ฉันให้เธอพัก 2 วัน วันนั้นเป็นวันศุกร์ วันจันทร์กลับมาทำงาน เชื่อไหมว่าวันศุกร์-อาทิตย์ แค่ไม่กี่วัน มันพลิกชีวิตหน้ามือเป็นหลังมือเลย ชีวิตทำงานหนักก็เริ่มต้นขึ้น เป็นงานประจำแรกในชีวิต ไม่ได้เตรียมใจว่าหนักขนาดนี้ เพราะข่าวเป็นงานที่ไม่ชอบ แต่พยายามทำเต็มที่อยู่แล้ว ตอนแรก ๆ รู้สึกเหมือนหนทางมืดมิดไม่เห็นทางสว่างเลย เป็นผู้ประกาศข่าวภาษาอังกฤษ ไม่ง่าย และต้องทำเบื้องหลังด้วย ต้องเขียนข่าวเอง ต้องอ่านข่าวทุกวัน แต่งานนั้นก็ให้ทุกอย่างเลย รู้ว่าการเป็นนักข่าวที่ดีควรจะเป็นอย่างไร อยู่ที่นั่น 5 ปีครึ่ง เหมือนเป็นคนจ้างให้เรียนภาษาอังกฤษ เราต้องใช้ภาษาเยอะ ก็สู้ยิบตาเหมือนกัน ทุกวันก่อนออกอากาศต้องไปอ่านออกเสียงข่าว เขาก็จะแก้ให้ว่าคำนี้ ถูกผิดเป็นอย่างนี้ เราได้ขัดเกลาทุกวันและแปลข่าวทุกวัน จากช้าก็เป็นเร็วขึ้น ภาษาของเราก็ดีและพัฒนาขึ้น

  ทำไมถึงมาทำงานที่ช่อง 3 
 
           เพราะเรารู้สึกอิ่มตัวตรงนั้น ก็เลยมาเทสต์ดู แล้วโอกาสตรงนี้ก็เปิดให้เรา ขอบคุณช่อง 3 ด้วย ก็กลับไปถามที่เนชั่นว่าขอมาได้ไหม เขาก็ถามอยากไปไหมล่ะ ก็ตอบว่าอยาก ใจตอนนั้นเราอยากมา นายก็บอกอยากไปก็ไปซิ ฉันคิดว่าเธอไปได้ ไปแล้วก็จะอยู่รอดไปได้ดี ซึ่งการทำรายการผู้หญิง ก็เป็นอะไรที่ช่วงแรก ๆ นี้โหดร้ายสำหรับน่ามาก เพราะเป็นรายการสด นอนปวดหลังอยู่เป็นเดือน ก็ปรับตัวอยู่ 1 ปี แต่ว่าทำแล้วรู้สึกสนุกสนาน ทำแล้วก็ดีขึ้น การพูดจาให้ชัดเจนขึ้น การแก้ปัญหาเฉพาะหน้า การทำตัวให้ยืดหยุ่น จากที่คิดว่ายากก็เป็นเช้าวันจันทร์ถึงวันศุกร์ที่สนุกสนาน เหมือนได้มาจัดรายการกับเพื่อน ๆ

  หลายคนก็บอกว่าแข่งกันเองใน 4 คน รู้สึกอย่างไร

           เราอยู่ในกลุ่มนี้เราน่าจะรู้ดี ไม่ได้แข่ง นีน่าเป็นคนยอมรับตรง ๆ ตั้งแต่เด็กจนโต เราเป็นคนที่ทำอะไรตั้งใจมาก เป็นคนที่แข่งกับตัวเอง ใครวิจารณ์อะไรก็รับไว้เป็นข้อมูล ไปคิดดูแล้วถ้าทำอะไรแล้วมีความรู้สึกว่าไม่ดีนะ ต่อให้มีคนมาชมอะไรเราก็จะคิดจริง ๆ ว่าเป็นการปลอบใจ เราก็จะคิดวนเวียนว่าเราจะแก้ไขอย่างไร คิดแล้วลงโทษตัวเองพอแล้ว

  ตัวตนของเราที่แท้จริงเป็นคนอย่างไร
 
           เป็นคนทำงานเป็นมดงาน เป็นคนที่รักในสิ่งที่ตัวเองทำแล้วก็เลือกทำในสิ่งที่ตัวเองรักเท่านั้น ตั้งแต่เด็กมาเป็นคนที่รักและให้ความสนใจในเรื่องของการเต้นรำมาก ตอนเด็ก ๆ ความฝันแรกอยากเป็นนักเต้นมืออาชีพ ระดับโลก พยายามขอคุณพ่อคุณแม่ ครูสอนเต้นก็สนับสนุนเต็มที่ แต่มันก็ไปไม่ได้ คุณพ่อคุณแม่บอกว่าตอนแก่เราจะทำอะไรเป็นนักเต้นเหรอ อยากจะเต้นก็เต้นตอนใช้เวลาว่าง

  วันนี้ถือว่าประสบความสำเร็จหรือยัง 
 
           นีน่ารู้สึกว่าตัวเองสำเร็จมาเรื่อย ๆ คือ เรามีความสุขกับตัวเองพอสมควรแล้วก็ความรู้สึกดีกับสิ่งที่เราได้ทำไปแต่ละวัน ก็ประสบความสำเร็จแล้ว แต่ว่านิยามของความสำเร็จของแต่ละคนก็แตกต่างกันไป บางคนก็แบบว่าต้องได้เท่านี้ ก็ไม่เหมือนกัน ก็คิดว่าโอเค มีความสุขทุกวัน รู้สึกดีกับตัวเอง นี่ก็เป็นความสำเร็จขั้นหนึ่ง

  ความฝันที่คิดไว้ในเวลาอันใกล้ 
 
           จริง ๆ ตอนนี้ก็มีความสุขดี ถ้าถามให้ลองคิดดูเล่น ๆ ก็อยากจะผลิตรายการทีวีเป็นของตัวเอง ถ้าได้ทำก็ดี อยากจะผลิตรายการที่เกี่ยวข้องกับการศึกษา โดยเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับเด็ก ๆ หรือจะเกี่ยวกับศาสนา เรื่องของศิลปะ เด็ก ๆ ได้คิดนอกกรอบอะไรอย่างนี้

  เป็นคนไม่ค่อยใช้ของแบรนด์เนมเลยนะ 
 
           ในชีวิตของแบรนด์เนมไม่เคยอยู่ในหัวเลย ถ้าจะไปไหนแต่งตัวให้เป็นไปตามกาลเทศะ ถ้าไปงานกลางคืนเราก็ต้องใส่ชุดราตรีให้เข้ากับงาน แต่ไม่เคยคิดว่าแบรนด์เนมจะทำให้เราดูดีหรือไม่ดูดี จะใช้ตามแบบที่มันเหมาะสมกับรูปร่างมากกว่า

  มุมมองความรักเราเป็นอย่างไรบ้าง 
 
           ก็สวยดี ยอมรับว่ามีแฟนแล้ว เขาชื่อ คีฟ คบกันมาพักใหญ่เข้าใจกันดี คุยกันรู้เรื่อง และเป็นกำลังใจให้กัน อันนี้สำคัญเพราะเขาจะเข้าใจการทำงานของเรา และฝ่ายเราก็พยายามทำให้ได้อย่างนั้นเช่นกัน เขาอยากจะทำอะไร เรารู้สึกดีที่คนที่เราคบด้วยเขารักในสิ่งที่เขาทำ ก็ชอบเพราะว่าเขาเป็นเขา พอดีเขาเกิดมาเป็นฝรั่ง นิสัยใจคอเข้ากันได้ เป็นกำลังใจให้เราเสมอ คบกับคนนี้แล้วรู้สึกอบอุ่น เขาเข้าใจในสิ่งที่เราทำ ที่สำคัญเขาก็ตอบรับกับนิสัยที่เป็นเด็กของเราได้ดี เขาจะสนใจเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ เสมอ เขาชอบความเป็นตัวเรา รู้สึกในใจว่าเราเป็นตัวของตัวเองได้เต็มที่ เราคบกันอิสระเสรีสุด ๆ เราพูดเสมอเลยว่าชีวิตเขาคือชีวิตเขา ชีวิตฉันคือชีวิตฉัน ฉันรักเธออย่างเดียว ฉันไม่ใช่เจ้าของเธอ

  มองว่าฝรั่งแตกต่างจากหนุ่มไทยอย่างไร
 
           บอกยาก คนเราต่างประสบการณ์ไม่ว่าจะมาจากชาติใด มันไม่ต่างหรอก ไม่ว่าจะเกิดตรงไหน เรียนรู้มาจากวัฒนธรรมไหนก็เหมือนกัน แต่ว่าสิ่งที่รู้ มันอาจจะมีวัฒนธรรมที่เป็นตัวหล่อหลอมให้เขาแตกต่างไปนิดหน่อย มันก็มีปรับตัว คนเรามันก็ต้องเรียนรู้กันไปเรื่อย ๆ ไม่ใช่เรื่องวัฒนธรรมเพียงอย่างเดียว นิสัยใจคอด้วย แม้จะมาจากประเทศเดียวกัน ก็ถูกเลี้ยงมาคนละครอบครัว มันก็ปรับทั้งนั้น มีคนเคยบอกว่าทำไมต้องชอบฝรั่งด้วย ผิวเข้มเหรอ เราก็บอกว่า ทำไมผิวเข้มต้องชอบฝรั่งด้วย จะคบใครเราต้องเป็นคนเลือกเขา เห็นอย่างนี้ก็มีโอกาสเลือกเหมือนกันนะ ไม่ใช่ให้เขามาเลือกอย่างเดียว ต่างคนต่างเลือก เป็นการมาคบกันด้วยความสมัครใจมากกว่า

  ทำงานเยอะ แบ่งเวลาให้เขายังไง 
 
           เราสามารถแบ่งเวลาที่เราต้องการได้เสมอ แล้วแต่ว่ามันจะมากจะน้อยเท่านั้นเอง จริง ๆ ปีนี้งานก็ยังทำเต็มที่ แต่ไม่ถึงกับดุเดือดจนทำลายสุขภาพ คิดว่าจะไม่ทำงานหนักแบบนั้นอีกแล้ว จุดประสงค์หลัก ๆ ในการใช้ชีวิตมี 2 จุดประสงค์ 1.พยายามทำงานที่รับผิดชอบให้ดีที่สุด 2.เราต้องหมั่นรักษาสุขภาพของตัวเอง ปีที่แล้วทำงานหนักมาก มันทรุด เลยพยายามเปลี่ยนตัวเองเข้านอนเร็ว 1 ชั่วโมง เชื่อไหมทำให้ชีวิตดีขึ้น 3-4 เท่า มีความสุขกับชีวิต มองโลกสวยขึ้นเยอะ เราก็ทำงานดีขึ้นด้วย สังเกตเลยช่วงไหนที่นอนน้อย ๆ ตื่นเช้าก็จะเบลอ ความอดทนในเรื่องต่าง ๆ ก็ต่ำ

  มีมุมโรแมนติกรึเปล่า
 
           มีเรื่อย ๆ หวานสุดก็ลุกขึ้นมาประดิษฐ์ของ เป็นการแสดงความหวานที่ให้เกียรติอย่างสูงส่งแล้ว ก็เอาเสื้อยืดมาปักเป็นชื่อเขา เขาชอบมาก มีวันหนึ่งครบรอบอะไรไม่รู้ ก็เขียนการ์ตูน ทำเป็นการ์ด ไม่มีของขวัญแพง ๆ ให้ คนอื่นอาจจะมองว่าห่วย แต่มันเป็นศิลปะที่เขาปลื้ม วาเลนไทน์ที่ผ่านมาเขาก็ทำการ์ดให้เรา เป็นชิ้นแรกที่ประดิษฐ์ให้ เปิดออกมาเป็นสีแดงและก็มีซีดีอยู่ข้างใน เป็นเพลงที่เขาร้องเอง เราดีใจมาก ๆ ยังเก็บถึงทุกวันนี้ ความรักเป็นเหมือนต้นไม้ ต้องคอยรดน้ำพรวนดิน ไม่ใช่ว่าได้ความรักมาแล้วปล่อยไปอย่างนั้น คุณจะต้องหมั่นดูแล ต้องคอยสังเกตว่าต้นไม้ของคุณเติบโตถึงไหน ต้องคอยดูให้มันแข็งแรง แล้วก็สวยงามอยู่เสมอ

  ฝันว่าจะแต่งงานเมื่อไหร่
 
           เป็นแบบว่าสบาย ๆ ไม่ได้บอกว่าจะแต่งหรือไม่แต่ง วันหนึ่งก็คงแต่งเมื่อเป็นวันที่ใช่ แต่ว่าตอนนี้ก็ยังสนุกกับชีวิตทำงาน เขาขอหรือเปล่า มันตอบไม่ได้ เพราะถ้าตอบว่าเขาขอหรือบอกว่าไม่ขอ มันก็ฟังดูไม่ดีทั้งสองอย่าง ถ้าวันไหนมีข่าวดีก็จะเรียนให้ทุก ๆ ท่านทราบ

  ถือว่าชีวิตตัวเองสมบูรณ์แบบหรือยัง 
 
           ไม่มีชีวิตของใครสมบูรณ์แบบหรอก ชีวิตเราก็ไม่ได้สมบูรณ์ มันไม่รู้จะวัดยังไง ตอนนี้พอไปได้ทั้งเรื่องงาน สุขภาพ และจิตใจ แค่นี้ก็พอแล้ว เราขอเดินทางสายกลาง มีความสุขพอประมาณ คนรอบตัวก็มีความสุขไปกับเรา หมายถึงภาพโดยรวมพอไปได้ 
 
           และนี่คือเสี้ยวหนึ่งในชีวิตของผู้หญิงที่ชื่อ “นีน่า-กุลนัดดา ปัจฉิมสวัสดิ์” ดาวเด่นแห่งโลกมายาที่มากด้วยความสามารถ

ข้อมูลและภาพประกอบจาก