ข้อเขียนสะท้อนใจ.. เมื่อโรงเรียนจัดงานวันแม่ โดยให้เด็กพาแม่มากราบในงาน ถูกต้องดีงามแล้วหรือ แล้วเด็กที่ไม่มีแม่มาในงาน... จะสะเทือนใจขนาดไหน
เป็นธรรมเนียมปกติแทบทุกปีที่หลาย ๆ โรงเรียนจะมีการจัดกิจกรรมวันแม่แห่งชาติ โดยให้นักเรียนแต่ละชั้นเรียน พาคุณแม่มางาน แล้วให้เด็ก ๆ นำพวงมาลัยดอกมะลิไปกราบคุณแม่ (หรือบางที่ ก็ใช้วิธีติดเข็มกลัดดอกมะลิที่อกเสื้อให้แม่) ซึ่งก็เป็นบรรยากาศที่แสนจะอบอุ่นและประทับใจ...
แต่ผู้บริหารและผู้จัดงานจะรู้บ้างไหม ว่าในงานนั้น ยังมีเด็กบางกลุ่ม ที่คุณแม่ไม่สามารถมาร่วมงานได้ บางคนไม่มีแม้แต่คุณแม่ให้กราบแสดงความรักแบบนี้ และบางคนที่ไม่เคยแม้แต่จะเห็นหน้าแม่ของตัวเองด้วยซ้ำ... พวกเขาเหล่านี้จะรู้สึกอย่างไร สะเทือนใจแค่ไหน ที่เห็นภาพเพื่อน ๆ แสดงความรักกับคุณแม่อย่างอบอุ่นและมีความสุขในกิจกรรมดังกล่าว...
ทั้งนี้ เฟซบุ๊ก Sirisak SirithiChakon ของคุณ ศิริศักดิ์ ศิริทิชากร บรรณาธิการหนังสือพิมพ์ แพร่ข่าว จ.แพร่ ได้มีการเผยแพร่บทความเกี่ยวกับเรื่องนี้ เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม 2557 ซึ่งถูกนำมาแชร์ต่อในโลกออนไลน์อีกครั้ง เมื่อใกล้ถึงวันแม่แห่งชาติในปี 2558 โดยมีผู้แชร์บทความดังกล่าวไปแล้วกว่า 4 หมื่น 5 พันครั้ง และมีผู้กดไลค์แล้วกว่า 5 หมื่นราย (ข้อมูล ณ วันที่ 5 สิงหาคม 2558)
โดยบทความดังกล่าว ผู้เขียนระบุไว้ว่า "ผู้บริหารทุกโรงเรียนควรอ่าน เผื่อปีหน้าพวกท่านจะได้ทบทวนว่าที่ทำ ๆ กันมาหลายปีนั้นถูกต้องดีแล้วหรือ..?" กับกิจกรรมวันแม่ตามโรงเรียน ที่ต้องเรียกแม่ของเด็ก ๆ ไปให้ลูกกราบที่โรงเรียน เพราะยังมีเด็กอีกกลุ่มที่ไม่สามารถพาแม่มาโรงเรียนได้ พวกคุณเคยนึกถึงความรู้สึกของเด็ก ๆ เหล่านั้นบ้างไหม สายตาของพวกเขาเป็นอย่างไร... ภาพที่เห็นเพื่อน ๆ มีแม่มาอวด มันทำร้ายจิตใจของเด็ก ๆ เหล่านี้ขนาดไหน พร้อมข้อเสนอแนะว่า กิจกรรมวันแม่ที่โรงเรียน ควรจะเป็นอย่างไร เพื่อไม่ทำให้เด็กที่รู้สึกขาดแม่ต้องอ้างว้าง หดหู่ และเสียใจแบบเดิมอีก ดังนี้
