อย่าเผลอทำ ... ความรักหล่นหายไป

ข้อมูลจาก Forward Mail
ภาพประกอบทางอินเทอร์เน็ต

         กว่าจะมีรักได้สักครั้ง
         บางคนต้องใช้เวลาเกือบครึ่งค่อนชีวิต 
         บางคนแทบจะหมดหวังจนถึงบั้นปลายของชีวิต
         และกว่าจะได้ความรักมา 
         แต่ละคนต้องใช้เวลา ความอดทน 
         ความพยายาม ลงทุน ลงแรง ทุ่มใจ และกาย 

         ด้วยเหตุผลที่ คนเราคือ มนุษย์ปุถุชนธรรมดา 
         ที่ตกอยู่ในห้วงกิเลสตัณหา 
         อยากได้ อยากมี เพราะทุกคน มีความคิด 
         ความรู้สึก พฤติกรรม ดี เลว 
         ล้วนแต่สร้างความพึงพอใจ ไม่พึงพอใจ แตกต่างกันไป

         ฉะนั้น จงอย่าวาดหวัง ให้คนรักเป็นดั่งที่ต้องการ 
         และจงยอมรับว่า นี่คือโลกแห่งความเป็นจริง 
         ที่มีเกิด เสื่อมคลาย และดับสูญ

         แม้แต่สรีระของเราเอง เสื่อมโทรมไปดามกาลเวลา 
         ความรักจึงต้องถดถอย 
         เสื่อมคลายลงไปบ้าง แต่คำว่ารัก 
         ยังติดตรึง อยู่ในส่วนลึกของหัวใจเสมอ 
         อย่าคาดหวังว่า ความรักที่ เขามอบให้เรา 
         จะพอกพูนทวีตามกาลเวลา

         และอย่านำความสวย หล่อ ความรู้ ความสามารถ 
         และความรู้สึกของตัวเอง
         เป็นการเปรียบเทียบ เพื่อให้ได้รับความรัก
         จากอีกฝ่ายหลายเท่าทวีคูณ 
         เพราะความรักที่คุณรัก แบบไม่แบ่งรักให้ใคร 
         สิ่งใดเลย นอกจากเขาคนเดียว

         แต่เขา รักแม่ รักพ่อ รักญาติ รักเพื่อน และสิ่งอื่น ๆ อีก
         เป็นเรื่องธรรมดาของมนุษย์ที่มีจิตใจสะอาด
         มีจิตสำนึกในการให้ความรักตอบแทนผู้อื่น
         และเป็นธรรมชาติของคน
         ย่อมมีความรักสิ่งอื่น อย่างอื่นด้วย

         รักบุพการีเทิดไว้เหนือดวงใจ 
         รักญาติพี่น้องเพราะมีสายเลือดและความผูกพัน 
         รักเพื่อน เพราะความใกล้ชิด เคยทุกข์ สุข ร่วมกันมา
         รักคนรักอย่างบุรุษพึงรักอิสตรี
         และอิสตรีรักบุรุษ ซึ่งแตกต่างไปจากทุกรัก
         รักเพื่อร่วมชีวิต รักเพื่อมีเพศสัมพันธ์
         รักเพราะต้องการสร้างความมั่นคงเป็นปึกแผ่น 
         รักที่ต้องการมีผู้สืบสกุล 
         รักหวังใช้ชีวิตบั้นปลายและดูแลทุกข์สุขกันและกัน

         ถ้าเขาแยกแยะ รักเหล่านี้ออกจากกันไม่ได้ 
         คุณจะรู้สึกสูญเสียเขาไปทุกวัน 
         เพราะจะมีรักอื่น ตามติดมาไม่ขาดสาย

         ตราบเท่าที่คุณยังแบ่งรักไม่ถูก 
         ชีวิตจะตกอยู่ในภาวะกลัดกลุ้ม ขัดเคืองเคืองขุ่น 
         เมื่อเขา พูดถึงสิ่งอื่น คนอื่นด้วยความรัก 
         บนความรักเช่นนี้ คุณจะเป็นทุกข์ 
         ทรมานและวิตกกังวลตลอดเวลา

         มิใช่คุณคนเดียว เขาก็ตกอยู่ในฐานะเดียวกัน ใหม่ ๆ
         อาจจะปลื้มกับรักมากมายมหาศาล 
         แต่พอนาน ๆ เข้าจะกลายเป็นความอึดอัด
         รำคาญ เบื่อหน่าย จะนำไปสู่ความโกรธ

         เมื่อไหร่คุณมีความโกรธ ความเกลียดจะยืนอยู่ใกล้ ๆ 
         และเมื่อเกลียด ก็จะรับความรู้สึกหวงแหนไม่ได้
         ความแค้นจะตามมา 

         คุณจะมีความสุขกับรักเช่นนี้ได้อย่างไร? 
         รักที่เคยยิ่งใหญ่ จะมลายหายไป ในที่สุด
         กลายเป็นอดีตที่อยู่กับความทรงจำอย่างเจ็บปวด 
         ปัจจุบันมีคนมากมายที่มีความคิดแบบนี้ 
         เพราะต่างหิวโหยความรัก 
         บ้างก็เป็นโรคขาดรักมาตั้งแต่เกิด
         บ้างขาดรักเมื่ออยู่ในวัยเรียน
         บ้างไร้รักเมื่ออยู่ในที่ทำงาน บ้างไม่เคยมีคนรัก

         ครั้นมาพบคนที่ตัวรัก จึงทุ่มเทความรัก 
         ความหวังทั้งหมด โดยไม่เหลือเผื่อใคร... 
         นอกจากเขา เพียงผู้เดียว

         ดังนั้นเมื่อมีรัก และได้รัก จงแยกแยะความรัก 
         โดยมีสติและเหตุผล ก่อนคุณจะได้รักจากเขา
         เขามีรักให้คนอื่นก่อนแล้ว 
         และความรักนั้นเป็นรักตอบแทนที่บริสุทธิ์ 
         บอกและเตือนตัวคุณเสมอ ก่อนจะมีรักและได้รัก 
         คุณต้องใช้เวลา ฟันฝ่า แหวกวงล้อมความดี
         ความชั่วมามากเท่าไหร่

         กว่าจะถึงวันนี้ ...
         ก่อนจะรักกันลำบากแสนเข็ญ 
         แต่ตอนเผลอ ทำรักหล่นหาย
         ช่างง่ายดายในพริบตา ...