ที่รักของผม... เพราะวันนี้คุณไม่สบาย คุณก็เลยไปตามที่เราตกลงกันไม่ได้ ใช่ไหม
ไม่เป็นไร...เพราะผมเป็นห่วงคุณ มากกว่าความสุขเล็กๆที่ผมจะได้รับเมื่ออยู่ใกล้คุณ
คุณบอกขอโทษ...ซึ่งคุณไม่จำเป็นต้องเอ่ยคำนั้นออกมาหรอกนะ มันไม่มีอะไรที่จะต้องขอโทษ
ที่ผมอยากไปกับคุณ หรือที่ผมตกลงไปกับคุณนั้น ผมเองก็แค่อยากทำตามที่ใจผมปรารถนา
ผมหวังเพียงแค่การได้อยู่เคียงข้างคุณ ได้ดูแลคุณ ได้ปกป้องคุณ ได้พูดได้คุยกับคุณบ้าง ในช่วงที่ผมได้มีโอกาสอยู่ใกล้คุณ
อยากมองตอนคุณยิ้ม ตอนคุณหัวเราะ หรือแม้กระทั่งตอนที่คุณหลับไปก็ตาม
ผมอยากเก็บความทรงจำที่มีระหว่างเราเอาไว้ให้มากที่สุด
ถึงแม้ความหวังครั้งนี้มันจะสลายไป แต่มันก็ไม่ใช่ความผิดของใครทั้งนั้น
ผมว่า ฟ้า คงคิดจะทดสอบผมอีก
คุณรู้ไหมเมื่อวานที่เราได้ไปเดินเที่ยวกันที่ห้าง ได้เดินดูของต่างๆ ดูเสื้อผ้า นั่งคุยกันที่ร้านอาหาร
ผมเองคอยมองคุณตลอดเวลาเลย ถ้าหากคุณสังเกตอ่ะนะ
แต่ผมเองก็ไม่กล้าที่จะเดินเคียงข้างคุณตลอดเวลา เพราะผมไม่รู้ว่าคนอื่นเค้าจะมองคุณยังงัย ที่เดินกับผม
เพราะผมเองไม่มีความสุขแน่ ถ้าหากทำให้คนอื่นเค้ามองคุณในด้านลบ
ส่วนตอนที่เรานั่งรถกลับกันนั้น ผมแอบมอง เห็นคุณซึมๆไป คงเป็นเพราะคุณปวดฟันแน่ ผมพูดกับตัวเอง
และแล้วตอนที่คุณส่งข้อความมาบอกผม ว่าคุณไปตามนัดไม่ได้ เป็นเพราะคุณปวดฟันและปวดหัวมาก
คุณรู้ไหมผมไม่สบายใจแค่ไหน ผมทุกข์ใจแค่ไหน ที่รู้ว่าคุณต้องเจ็บ
ผมคิดกับตัวเองว่าถ้าหากโลกนี้ไม่มียาวิเศษที่ให้คุณกินแล้วหายทันทีได้
ผมเองก็อยากขอให้ความเจ็บปวดที่คุณได้รับ นั้นแบ่งมาที่ผมบ้าง เพื่อให้คุณรู้สึกดีขึ้น
หายไวๆนะครับ...ที่รักของผม...
<ชินจัง>