อย่าวางใจ... แม้แต่ผู้ชายด้วยกัน


         ตอนผมเรียนอยู่ชั้นม.4 ผมเป็นคนหนึ่งที่ชอบเล่นอินเตอร์เน็ตมาก เล่นหาเพื่อนทางอินเตอร์เน็ตทุกวัน ผมได้รู้จักพี่คนหนึ่งชื่อพี่เอก เรานัดเจอกันทางอินเตอร์เน็ตทุกวัน แล้วพี่เอกก็ขอเบอร์โทรศัพท์ของผม หลังจากนั้นพี่เอกก็โทรมาหาผมทุกวัน พี่เอกพูดดีมากเลยครับ ผมรู้สึกเหมือนมีพี่ชายจริงๆ 

         อยู่มาวันหนึ่งพี่เอกชวนผมไปที่บ้านพี่เอกซึ่งอยู่ในตัวเมืองบุรีรัมย์ ผมก็ตกลง และโกหกแม่ว่าจะไปค้างที่บ้านเพื่อน ผมกับพี่เอกนัดกันว่าเราจะใส่เสื้อสีอะไร เพราะผมและพี่เอกไม่เคยเห็นหน้าตากันเลย

         พอประมาณ 6 โมงกว่าๆ พี่เอกก็มา จากนั้นผมก็นั่งรถโดยสารไปกับพี่เอกประมาณชั่วโมงกว่าๆ ก็ถึงบ้านพี่เอก แต่เป็นบ้านเช่าของนักศึกษา ผมเลยถามพี่เอกว่าทำไมคนเยอะจังล่ะ พี่เอกบอกว่าพี่อยู่หอพักไม่ใช่บ้านอย่างที่บอกไว้... ผมก็ไม่ได้ว่าอะไร 

         สักครู่ผมก็ไปอาบน้ำและจะเข้านอน อยู่ๆ พี่เอกก็เข้ามากอดผมแล้วแสดงธาตุแท้ออกมา พี่เอกใช้กำลังจะข่มขืนผม ผมร้องไห้ ผมไหว้พี่เอกแต่พี่เอกไม่ฟัง พี่เอกต่อยที่ท้องจนผมจุกแล้วพี่เอกก็ใช้กำลังข่มขืนผม... ผมเจ็บตัวเจ็บใจที่ตัวเองทำอะไรโดยไม่คิด 

         ผมหนีออกมาพร้อมกระเป๋าเงินไปที่สถานีขนส่ง นั่งรถกลับบ้านกลางดึก ร้องไห้ไปตลอดทาง คิดถึงแม่และพ่อมาก ผมเพิ่งสำนึกผิดที่โกหกแม่ กว่าจะรู้ตัวว่าทำผิดก็สายไปแล้ว 

         เรื่องของผมคงจะเป็นตัวอย่างให้คนที่ชอบเล่นเน็ตหาเพื่อนรู้ว่า ไม่ควรไว้ใจใครแม้แต่ผู้ชายด้วยกัน !!


ศึกษาและเรียนรู้การใช้อินเทอร์เน็ตอย่างถูกวิธีได้ที่




ข้อมูลจาก


ภาพประกอบทางอินเทอร์เน็ต

เรื่องน่าสนใจอื่นๆ
เรื่องที่คุณอาจสนใจ
อย่าวางใจ... แม้แต่ผู้ชายด้วยกัน อัปเดตล่าสุด 4 มิถุนายน 2551 เวลา 13:36:58 27,359 อ่าน
TOP
x close