สังคมเราทุกวันนี้มีหลายสิ่งเปลี่ยนแปลงไปมากจากในอดีต อาจเพราะเทคโนโลยีสมัยใหม่ที่ก้าวล้ำเข้ามาในชีวิตมนุษย์มากขึ้นเรื่อย ๆ จนแทบจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเรา หรือเป็น "ปัจจัยที่ 5" ก็คงไม่ผิดนัก เช่น โทรศัพท์มือถือ อีเมล สื่อสังคมออนไลน์ เช่น เฟซบุ๊ก หรือทวิตเตอร์ เป็นต้น สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ ได้เข้ามาแทรกแซงระบบการใช้ชีวิตของเรามากขึ้นเรื่อย ๆ และบางครั้งอาจทำให้เกิดช่องว่างในความสัมพันธ์ระหว่างครอบครัว เพื่อนและคนรัก
ในวันนี้ได้มีคนรุ่นใหม่คนหนึ่งอย่าง เจค ไรลี่ย์ (Jake Reilly) วัย 24 ปี นักเขียนและนักศึกษาหนุ่มจาก ชิคาโก้ พอร์ทโฟลิโอ สคูล (Chicago Portfolio School) ได้ทำแผนการทดลองของเขาชิ้นหนึ่งขึ้นมาชื่อว่า "เดอะ อะมิช โปรเจกต์" (The Amish Project) ซึ่งเป็นการทดลองใช้ชีวิตโดยตัดขาดจากชีวิตสังคมออนไลน์ทุกประเภท การติดต่อทางอีเมล รวมทั้งเลิกใช้โทรศัพท์มือถือ เป็นเวลา 90 วัน เพื่อทดสอบดูว่า ถ้าตัวเขาต้องกลับไปใช้ชีวิตเหมือนคนสมัยก่อน ที่ชีวิตปราศจากเครื่องอำนวยความสะดวกเพื่อการสื่อสารต่าง ๆ เหล่านี้ชีวิตเขาจะเป็นอย่างไร
โดยสาเหตุที่ทำให้เขาปิ๊งไอเดียโปรเจกต์นี้ขึ้นมา เนื่องจากเขาเริ่มสังเกตชีวิตและสิ่งต่าง ๆ รอบตัวเขาว่ามีบางอย่างเปลี่ยนแปลงไป จากกลุ่มเพื่อนที่สนิทกันมากทั้ง 6 คน ซึ่งบางคนนาน ๆ ทีจะได้เจอกัน แต่เมื่อนัดมารวมตัวกันที่อพาท์เมนท์ ต่างคนต่างหยิบโน๊ตบุ๊คขึ้นมาหรือไม่ก็โทรศัพท์มือถือ สนใจแต่เรื่องบนหน้าจอของตัวเอง และไม่สนใจเพื่อนรอบข้างที่นั่งอยู่ด้วยกัน นอกจากนี้เขากลับต้องห่างเหินจากแฟนสาวของเขาไป เพราะมัวแต่สนใจกับสิ่งอื่น และในบางครั้งแทนที่เขาจะหาเวลาไปเจอกับเธอต่อหน้า แต่เขากลับเลือกที่จะส่งข้อความทางมือถือเพื่อคุยกับเธอแทน
ทางด้าน เจค ได้เริ่มต้นแผนการยุติชีวิตไร้เทคโนโลยีนี้ขึ้นมา ตั้งแต่เดือนตุลาคม ถึงเดือนธันวาคมปีที่แล้ว เป็นเวลาทั้งหมด 90 วัน ซึ่งเขาเริ่มด้วยการโทรไปที่ระบบเครือข่ายมือถือที่เขาใช้งานอยู่ เพื่อขอระงับการใช้งานชั่วคราว แล้วก็เข้าไปยกเลิกใช้งานสื่อสังคมออนไลน์ต่าง ๆ เช่น เฟซบุ๊กหรือทวิตเตอร์ เป็นต้น ทั้งนี้ยังเข้าไปเซ็ทระบบในอีเมล เพื่อแจ้งกับใครก็ตามที่อีเมลมาหาเขา ซึ่งจะได้รับข้อความที่เขาตั้งเอาไว้ว่า "ผมต้องขออภัยในความไม่สะดวกนี้ด้วย แต่ผมจะไม่ได้เปิดอีเมลจนถึงช่วงสิ้นปีนี้"
ทั้งนี้ ในช่วงระยะเวลาที่เขางดใช้เทคโนโลยีทุกประเภท เขามีวิธีการติดต่อกับคนอื่น ๆ ด้วยการใช้โทรศัพท์สาธารณะแทนมือถือ ส่งจดหมาย ทิ้งกระดาษโน๊ตข้อความไว้ เขียนข้อความทิ้งไว้บนพื้นถนนด้วยสีชอล์ค หรือเดินทางไปหาคน ๆ นั้นโดยถีบจักรยานคู่ใจของเขาไปหาด้วยตัวเอง ซึ่งเขายอมรับว่าแรก ๆ ก็อาจจะลำบาก เนื่องจากเคยชินกับการติดต่อผู้คนแบบเดิม ๆ แต่พอทำไปซักระยะหนึ่ง เขากลับพบว่ามันเป็นชีวิตที่สนุกมาก เช่น บางครั้งเพื่อนที่โรงเรียนต้องการนัดเจอกับเขา เพื่อนของเขาก็ติดกระดาษโน๊ตข้อความไว้ที่หน้าลิฟท์ที่เขาต้องใช้อยู่ทุกวันเป็นประจำอยู่แล้ว เช่น "เฮ้! เจค มาหาฉันที่ชั้น 8 หน่อยนะ" หรือ "เจค แม่นายโทรมาหา ยังไงโทรกลับหาเธอด้วยนะ"
นอกจากนั้น เขายังพบว่าตัวเขามีเวลาที่จะทำอะไรที่เขาอยากจะทำหรือไม่เคยทำมากขึ้น ได้เดินทางไปในที่ที่เขาอยากจะไป ซึ่งเมื่อเขามองย้อนกลับไป จึงคิดได้ว่าไปเสียเวลาอยู่กับสิ่งเหล่านั้นทำไมตั้งนาน แทนที่จะได้ทำอะไรที่มีประโยชน์มากกว่านี้ และถึงแม้ว่าเขาจะต้องห่างกับเพื่อนบางคนในโลกออนไลน์ไป แต่เขากลับได้เพื่อนใหม่ในโลกแห่งความเป็นจริงมากขึ้น
ภายหลังจากที่การทดลองของเขาสิ้นสุดลง เขาได้เรียนรู้อะไรหลาย ๆ อย่างจากสิ่งที่เขาทำ เช่น เขาพบว่าการเขียนจดหมายหากันนั้นเป็นอะไรที่เยี่ยมมาก และส่วนใหญ่ที่เขาเขียนไปก็ได้รับจดหมายตอบกลับแทบทั้งหมด ซึ่งมันทำให้เขาได้ตระหนักถึงการใช้ชีวิตของคนรุ่นคุณพ่อคุณแม่เขา ช่วงก่อนที่เทคโนโลยีจะเข้ามาแพร่หลายอย่างในปัจจุบันนี้ พวกเขาใช้ชีวิตกันอย่างเรียบง่าย สบาย ๆ ไม่มายึดติดกับวัตถุนิยมที่เข้ามาเปลี่ยนวิถีชีวิตคนเราอย่างเช่นทุกวันนี้
ในท้ายที่สุด ก็มีคนมาถามเขาเรื่องโปรเจกต์ใหม่ของเขาว่า จะมีแผนทำอะไรอีกไหม เขาพูดปิดท้ายแบบติดตลกว่า เขามีแผนที่จะไม่พูดกับใครเลยแม้แต่คนเดียว โดยจะสื่อสารกับคนอื่น ๆ ทางอินเทอร์เน็ตหรือผ่านทางเทคโนโลยีอื่น ๆ แทน เป็นเวลา 90 วัน แต่...เขาล้อเล่น! เขากล่าวว่า ตอนนี้ชีวิตเขาเปลี่ยนไปจากเดิมแล้ว หลังจากการทดสอบดังกล่าว ซึ่งเขามีความสุขกับชีวิตเขามากกว่าเดิม และที่สำคัญ...เขากับแฟนกลับมาคบกันเหมือนเดิมเรียบร้อยแล้ว ^^
คลิป หนุ่มเจค ไรลี่ย์ ใช้ชีวิตแบบไร้เทคโนโลยี
