ดราม่าวงการซีรีส์แนวตั้ง เอาทารกจริงเข้าฉาก ปล่อยให้ตากฝนกลางอากาศเย็นจัด ไม่แคร์แม้ร้องจนเสียงแหบ แลกค่าตัว 3,500 บาท นักแสดงยังไม่ทน วิจารณ์กองถ่าย โหดร้ายกับผู้หญิงและเด็ก
![ดราม่าซีรีส์แนวตั้ง]( "ดราม่าซีรีส์แนวตั้ง")
ภาพจาก Xiaohongshu
จากรายงานของเว็บไซต์ Sin Chew เมื่อวันที่ 19 มกราคม 2569 พบว่าทีมงานได้นำรถฉีดน้ำมาใช้เพื่อสร้างฉากฝนตกหนัก ระหว่างนั้นทีมงานต้องการถ่ายภาพโคลสอัปใบหน้าของนักแสดงหญิง 2 คน เพื่อไม่ให้หน้าของพวกเธอเปียกทีมงานจึงกางร่มให้ แต่ร่มนั้นไม่บังไปถึงทารกที่ถูกสะพายอยู่บนหลัง ทำให้เด็กตากฝนเต็ม ๆ
มีรายงานว่าทีมงานยืนกรานให้นำเด็กจริง ๆ มาใช้เพื่อประหยัดเวลาในการถ่ายทำ ทั้งที่ตอนนั้นอุณหภูมิเกือบจะถึงจุดเยือกแข็ง ผลคือทารกต้องตากฝนอยู่นานเกือบครึ่งชั่วโมง ต่อให้เด็กร้องจนเสียงแหบก็ไม่หยุดถ่าย ส่วนค่าจ้างของเด็กนั้นก็แค่ 800 หยวน
เรื่องดังกล่าวได้รับการเปิดเผยโดย ซิงอวิ๋น นักแสดงที่เข้าฉากด้วยกัน ซึ่งโพสต์ระบายความไม่พอใจผ่านโซเชียล ระบุว่า "ฉันยอมรับได้ที่ตัวเองต้องอุทิศตนเพื่องาน แต่รับไม่ได้ที่ทารกต้องอุทิศตนขนาดนี้"
ซิงอวิ๋น เผยว่า ละครสั้นหลายเรื่องมีโครงเรื่องทรมานผู้หญิงและเด็ก ซึ่งนักแสดงก็ต้องทำเพราะนี่คืออาชีพของเรา แต่ตามมาตรฐานการถ่ายทำ ฉากที่ทารกตากฝนนั้นควรนำตุ๊กตามาเข้าฉากแทนตอนที่ต้องถ่ายโคลสอัปแบบนี้
เธอวิจารณ์ต่อว่า แม้จะมีฉากที่ไม่เหมาะสมกับเด็ก แต่พ่อแม่หลายคนที่เผชิญแรงกดดันทางการเงินก็ยังเลือกที่จะรับงานถ่ายทำประเภทนี้ โดยมีอยู่ครั้งหนึ่งเธอยังต้องนำทารกไปวางไว้ในถังขยะจริง ๆ จำได้แม่นว่าตอนนั้นพ่อเด็กไม่ได้ห้ามอะไร เขายิ้มแล้วบอกแค่ว่า "ถ่ายเสร็จแล้วลูกเรายังต้องรีบไปถ่ายฉากอื่นต่ออีก"
"ตอนนั้นเป็นเวลาเที่ยงคืนแล้ว สีหน้าของแม่เด็กเริ่มไม่ค่อยดี แต่เธอก็ไม่กล้าพูดอะไร จากนั้นเด็กน้อยก็เหมือนจะเริ่มชินชา เด็กหยุดร้องไห้โวยวายและนิ่งมาก เหมือนจะยอมรับทุกสิ่งที่เกิดขึ้นแล้ว"
การเปิดโปงนี้นำมาซึ่งกระแสวิจารณ์หนักบนโลกออนไลน์ ชาวเน็ตไม่พอใจทั้งทีมงานกองถ่ายและพ่อแม่เด็ก กับการทำงานอย่างไร้มนุษยธรรม หลายคนชี้ว่าคนเหล่านี้ทำเหมือนเด็กเป็นเพียงเครื่องมือหาเงินเท่านั้น และกองถ่ายก็มักจะเมินเฉยต่อสภาพร่างกายและจิตใจของเด็ก เพื่อให้ถ่ายละครทันกำหนด นอกจากนี้ยังตำหนิไปถึงผู้ปกครองที่เอาลูกมาหาเงินโดยไม่สนใจสิทธิเด็ก
ตอนนี้ทีมงานที่ถูกกล่าวอ้างยังไม่ออกมาตอบสนองใด ๆ ต่อกระแสข่าวที่เกิดขึ้น
ทั้งนี้ มีรายงานว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เกิดเรื่องทำนองนี้ เมื่อเดือนกรกฎาคม 2568 ก็มีนักแสดงเด็กอีกรายที่ต้องตากฝนระหว่างถ่ายฉากแรกในละครสั้นเช่นกัน โดยทีมงานไม่มีการจัดหาน้ำร้อน หรือเสื้อผ้าอุ่น ๆ ให้ นำมาซึ่งข้อถกเถียงกันเรื่องสิทธิของนักแสดงเด็ก
กระทั่งวันที่ 8 มกราคม สำนักงานโสตทัศน์เครือข่าย สำนักงานวิทยุและโทรทัศน์แห่งชาติของจีน ได้เผยแพร่ "ข้อแนะนำเกี่ยวกับการจัดการสำหรับการถ่ายละครสั้นของเด็ก" ซึ่งระบุชัดเจนว่า ไม่ควรให้เด็กเข้าร่วมการถ่ายทำที่เกินขีดความสามารถ และไม่ควรให้เด็กแสดงฉากที่มีความรุนแรง สยองขวัญ หรือพัวพันทางอารมณ์ จนร่างกายและจิตใจของเด็กรับไม่ไหว
พร้อมกันนั้นยังเน้นว่า ทารกและเด็กเล็กที่มีความเปราะบางทั้งร่างกายและจิตใจไม่ควรถูกใช้เป็นเพียงเครื่องมือในการถ่ายทำและการผลิตงานทางโทรทัศน์ ประสิทธิภาพและต้นทุนของการสร้างสรรค์ผลงานต้องไม่อยู่เหนือสิทธิของผู้เยาว์ หวังว่าฝ่ายที่เกี่ยวข้องจะให้คำอธิบายที่สมเหตุสมผล และขอเรียกร้องให้อุตสาหกรรมกำหนดมาตรฐานการมีส่วนร่วมของผู้เยาว์
ภาพจาก Xiaohongshu
กลายเป็นดราม่าในวงการละครสั้นหรือซีรีส์แนวตั้งของจีน หลังมีคนออกมาแฉภาพจากกองถ่ายละคร ซึ่งมีการถ่ายฉากฝนตกในเวลากลางคืน แต่กลับปล่อยให้ทารกที่เข้าฉากตากฝนอยู่เกือบครึ่งชั่วโมง แม้อากาศจะหนาวจัดและเด็กร้องจนเสียงแหบ ทั้งหมดเพื่อแลกกับค่าตัวเพียง 800 หยวน (ราว 3,500 บาท)
จากรายงานของเว็บไซต์ Sin Chew เมื่อวันที่ 19 มกราคม 2569 พบว่าทีมงานได้นำรถฉีดน้ำมาใช้เพื่อสร้างฉากฝนตกหนัก ระหว่างนั้นทีมงานต้องการถ่ายภาพโคลสอัปใบหน้าของนักแสดงหญิง 2 คน เพื่อไม่ให้หน้าของพวกเธอเปียกทีมงานจึงกางร่มให้ แต่ร่มนั้นไม่บังไปถึงทารกที่ถูกสะพายอยู่บนหลัง ทำให้เด็กตากฝนเต็ม ๆ
มีรายงานว่าทีมงานยืนกรานให้นำเด็กจริง ๆ มาใช้เพื่อประหยัดเวลาในการถ่ายทำ ทั้งที่ตอนนั้นอุณหภูมิเกือบจะถึงจุดเยือกแข็ง ผลคือทารกต้องตากฝนอยู่นานเกือบครึ่งชั่วโมง ต่อให้เด็กร้องจนเสียงแหบก็ไม่หยุดถ่าย ส่วนค่าจ้างของเด็กนั้นก็แค่ 800 หยวน
เรื่องดังกล่าวได้รับการเปิดเผยโดย ซิงอวิ๋น นักแสดงที่เข้าฉากด้วยกัน ซึ่งโพสต์ระบายความไม่พอใจผ่านโซเชียล ระบุว่า "ฉันยอมรับได้ที่ตัวเองต้องอุทิศตนเพื่องาน แต่รับไม่ได้ที่ทารกต้องอุทิศตนขนาดนี้"
จากโพสต์ของเธอระบุว่า การถ่ายละครสั้นมักทรมานผู้หญิงและเด็กอยู่เสมอ ที่เธอโกรธไม่ใช่เพราะเรา 2 คน (เธอกับนักแสดงร่วมฉาก) ต้องตากฝน แต่โกรธที่เด็กน้อยตากฝนอยู่นานมาก เด็กร้องไห้จนปวดใจ แต่เธอก็ช่วยอะไรไม่ได้เลย
ซิงอวิ๋น เผยว่า ละครสั้นหลายเรื่องมีโครงเรื่องทรมานผู้หญิงและเด็ก ซึ่งนักแสดงก็ต้องทำเพราะนี่คืออาชีพของเรา แต่ตามมาตรฐานการถ่ายทำ ฉากที่ทารกตากฝนนั้นควรนำตุ๊กตามาเข้าฉากแทนตอนที่ต้องถ่ายโคลสอัปแบบนี้
เธอวิจารณ์ต่อว่า แม้จะมีฉากที่ไม่เหมาะสมกับเด็ก แต่พ่อแม่หลายคนที่เผชิญแรงกดดันทางการเงินก็ยังเลือกที่จะรับงานถ่ายทำประเภทนี้ โดยมีอยู่ครั้งหนึ่งเธอยังต้องนำทารกไปวางไว้ในถังขยะจริง ๆ จำได้แม่นว่าตอนนั้นพ่อเด็กไม่ได้ห้ามอะไร เขายิ้มแล้วบอกแค่ว่า "ถ่ายเสร็จแล้วลูกเรายังต้องรีบไปถ่ายฉากอื่นต่ออีก"
"ตอนนั้นเป็นเวลาเที่ยงคืนแล้ว สีหน้าของแม่เด็กเริ่มไม่ค่อยดี แต่เธอก็ไม่กล้าพูดอะไร จากนั้นเด็กน้อยก็เหมือนจะเริ่มชินชา เด็กหยุดร้องไห้โวยวายและนิ่งมาก เหมือนจะยอมรับทุกสิ่งที่เกิดขึ้นแล้ว"
การเปิดโปงนี้นำมาซึ่งกระแสวิจารณ์หนักบนโลกออนไลน์ ชาวเน็ตไม่พอใจทั้งทีมงานกองถ่ายและพ่อแม่เด็ก กับการทำงานอย่างไร้มนุษยธรรม หลายคนชี้ว่าคนเหล่านี้ทำเหมือนเด็กเป็นเพียงเครื่องมือหาเงินเท่านั้น และกองถ่ายก็มักจะเมินเฉยต่อสภาพร่างกายและจิตใจของเด็ก เพื่อให้ถ่ายละครทันกำหนด นอกจากนี้ยังตำหนิไปถึงผู้ปกครองที่เอาลูกมาหาเงินโดยไม่สนใจสิทธิเด็ก
ตอนนี้ทีมงานที่ถูกกล่าวอ้างยังไม่ออกมาตอบสนองใด ๆ ต่อกระแสข่าวที่เกิดขึ้น
ทั้งนี้ มีรายงานว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เกิดเรื่องทำนองนี้ เมื่อเดือนกรกฎาคม 2568 ก็มีนักแสดงเด็กอีกรายที่ต้องตากฝนระหว่างถ่ายฉากแรกในละครสั้นเช่นกัน โดยทีมงานไม่มีการจัดหาน้ำร้อน หรือเสื้อผ้าอุ่น ๆ ให้ นำมาซึ่งข้อถกเถียงกันเรื่องสิทธิของนักแสดงเด็ก
กระทั่งวันที่ 8 มกราคม สำนักงานโสตทัศน์เครือข่าย สำนักงานวิทยุและโทรทัศน์แห่งชาติของจีน ได้เผยแพร่ "ข้อแนะนำเกี่ยวกับการจัดการสำหรับการถ่ายละครสั้นของเด็ก" ซึ่งระบุชัดเจนว่า ไม่ควรให้เด็กเข้าร่วมการถ่ายทำที่เกินขีดความสามารถ และไม่ควรให้เด็กแสดงฉากที่มีความรุนแรง สยองขวัญ หรือพัวพันทางอารมณ์ จนร่างกายและจิตใจของเด็กรับไม่ไหว
พร้อมกันนั้นยังเน้นว่า ทารกและเด็กเล็กที่มีความเปราะบางทั้งร่างกายและจิตใจไม่ควรถูกใช้เป็นเพียงเครื่องมือในการถ่ายทำและการผลิตงานทางโทรทัศน์ ประสิทธิภาพและต้นทุนของการสร้างสรรค์ผลงานต้องไม่อยู่เหนือสิทธิของผู้เยาว์ หวังว่าฝ่ายที่เกี่ยวข้องจะให้คำอธิบายที่สมเหตุสมผล และขอเรียกร้องให้อุตสาหกรรมกำหนดมาตรฐานการมีส่วนร่วมของผู้เยาว์
ขอบคุณข้อมูลจาก Sin Chew
