ไปกินก๋วยเตี๋ยวร้านโปรด ก่อนเจอความจริงในขวดซอส เรื่องสยองจนขอไม่กินอีก พร้อมข้อเตือนใจฝากถึงทุกคน
ภาพจาก เฟซบุ๊ก Ekanake Hostel
วันที่ 6 มีนาคม 2569 เฟซบุ๊ก Ekanake Hostel มีการเล่าเรื่องการกินก๋วยเตี๋ยวราดหน้าร้านประจำร้านหนึ่ง แต่เมื่อเปิดขวดซอส กลายเป็นเรื่องสยองในทันที รายละเอียดมีดังนี้
"ราในขวด (ที่มองไม่เห็น)"
เมื่อสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ผมพาลูกเมียไปทานอาหารที่ร้านก๋วยเตี๋ยวราดหน้าชื่อดังแห่งหนึ่งแถวๆ บ้าน (ลำลูกกา) ร้านนี้พอจะนับว่าเป็นร้านประจำของเราได้เหมือนกัน เดือนนึงต้องมากินกันอย่างน้อยครั้งสองครั้ง
ปกติเมนูที่ผมกินประจำก็คือเส้นใหญ่ราดหน้า แต่วันนั้นไม่นึกอยากกินเส้นก็เลยสั่งข้าวผัดไข่ กะจะเอามาคลุกกับซอสพริกกินตามความชอบส่วนตัว แต่พอได้ข้าวผัดมายังไม่ทันจะบีบซอสใส่ ลูกชายก็คว้าขวดใส่ซอสไปดมๆ แล้วเปิดฝาขวดออกดู
ราขึ้นหนาจับตัวเป็นก้อนลอยอยู่ในขวด อย่างที่เห็นในภาพนั่นแหละครับ
ภาพจาก เฟซบุ๊ก Ekanake Hostel
บอกตรง ๆ ว่าเห็นแล้วเกือบอาเจียนออกมาตรงนั้นเลย นึกไม่ออกว่าถ้าเกิดบีบใส่ข้าวผัดกินเข้าไปแล้วมาเห็นทีหลังจะเป็นยังไง วันนั้นผมถ่ายรูปเอาไว้ก่อนจะเอาให้พนักงานดู ซักพักก็เห็นเจ้าของร้านออกมาคุยกับพนักงานสัก 2-3 นาที จากนั้นทุกอย่างก็กลับเข้าสู่เหตุการณ์ปกติทุกประการ
ไม่มีการเดินมาพูดคุย (แม้แต่คำเดียว) ไม่มีคำขอโทษ (แม้แต่จากพนักงานเสิร์ฟ) ไม่มีแม้แต่การมาเอาขวดซอสที่วางอยู่บนโต๊ะ (ทุกโต๊ะ)ไปเปิดเช็คดู ใด ๆ ทั้งสิ้น...ซึ่งผมเชื่อเหลือเกินว่าต้องมีขวดซอสที่เป็นแบบนี้อยู่อีก(แน่ ๆ)
นาทีนั้นเองที่พวกเราตัดสินใจว่า จะไม่มากินที่ร้านนี้อีกต่อไป
ผมหยิบเรื่องนี้มาเล่าสู่กันฟัง ไม่ได้ต้องการจะไปอะไรมากมายกับทางร้านหรอกครับ เมื่อตัดสินใจไม่ไปอีกแล้วก็คือจบ แต่ที่เขียนถึงด้วยเหตุผล 2 เรื่องครับ
เรื่องแรก ต้องการให้ญาติมิตรทุกท่านระวังบรรดาขวดเครื่องปรุงทั้งหลายที่วางอยู่ตามร้านอาหารครับ ร้านราดหน้าที่ผมพูดถึงก็ถือเป็นร้านมีระดับนะครับ ติดแอร์ ดูสะอาดสะอ้าน ไม่นึกว่าจะเจอเรื่องแบบนี้ ต่อไปไม่ว่าไปกินอะไรที่ไหน ถ้าคิดจะบีบจะเหยาะอะไรลงจานนี่ เปิดขวดดูก่อนดีที่สุดครับ
ภาพจาก เฟซบุ๊ก Ekanake Hostel
เรื่องที่สองที่อยากคุยก็คือ ราในขวดที่มองไม่เห็น มันอยู่ได้ในทุกที่ของงานเลยนะครับ ผมเองเมื่อวานนี้ก็หยิบเอาเรื่องนี้มาคุยกับน้อง ๆ ที่เอกเขนกว่า ต้องระวังทั้งที่เป็นราจริง ๆ อย่างพวกขวดนม ขวดน้ำหวาน ภาชนะต่าง ๆ ทุกครั้งที่หมด ต้องล้างให้สะอาด ผึ่งให้แห้งสนิท ก่อนที่จะนำมาเติมของใหม่ลงไป ซึ่งเรื่องนี้ถือเป็นเรื่องสำคัญที่เราทุกคนปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัดอยู่แล้ว
แต่ราในรูปแบบอื่น เช่น งานที่ควรจะทำเลยแต่ผลัดเอาไว้ทำวันหลัง งานพิมพ์ที่ผิดพลาดแต่ปล่อยผ่านโดยไม่ตรวจตราให้ดี ผ้าปูที่นอน ปลอกหมอนที่ซักไม่สะอาดตามมาตรฐาน ถังขยะที่ไม่จัดเก็บทุกเช้า หรือแม้แต่คำพูดที่ไม่เหมาะสมในการคุยกับลูกค้า ฯลฯ ก็ล้วนแต่เป็นราทั้งสิ้น ขึ้นอยู่ที่ว่า เราจะเห็นและแก้ไขก่อนที่ลูกค้าจะมาเจอเข้าด้วยตัวเองหรือเปล่า
ห้ามคิดเด็ดขาดว่า ไม่เป็นไร คงไม่มีใครเห็น นิดหน่อยเอง ฯลฯ เพราะความเชื่อแบบนี้นี่แหละที่จะนำปัญหาใหญ่มาให้เรา เมื่อราถูกพบเห็นในครั้งใดครั้งหนึ่ง วันใดวันหนึ่ง
ถึงตอนนั้นคำว่าเสียใจก็ไม่มีประโยชน์อะไรเลย
