ร่วมไว้อาลัย น้องบิว กฤตชญาภา หญิงตาบอดผู้สู้ชีวิต

เรียบเรียงข้อมูลโดยกระปุกดอทคอม
ขอขอบคุณภาพประกอบจาก  รายการคนค้นฅน โพสต์โดยคุณ CutelyBearLove สมาชิกเว็บไซต์ยูทูบดอทคอม

         หลายคนคงทราบข่าวอันน่าเสียใจของครอบครัว "วงศ์ไชย" ที่ต้องสูญเสียน้องบิว กฤตชญาภา วงศ์ไชย หญิงสาวผู้พิการทั้งด้านสายตา และต้องสูญเสียแขนข้างซ้ายเนื่องจากโรคมะเร็ง แต่เธอนั้นกลับแข็งแกร่งและสู้ชีวิตมาโดยตลอด ทั้งนี้ เพื่อเป็นการร่วมไว้อาลัยกับการจากไปของเธอ ทางรายการคนค้นฅน ได้นำเรื่องราวของ "น้องบิว คนเล็กหัวใจใหญ่" มาถ่ายทอดให้เราได้รับรู้ถึงคำว่า "สู้ชีวิต" เพื่อเป็นแรงใจเล็ก ๆ ให้กับคนที่ท้อแท้ค่อย ๆ ก้าวเดินต่อไป (อ่านเรื่องราวชีวิต น้องบิว คลิกเลยค่ะ)



         สำหรับน้องบิวนั้น เท้าความย้อนกลับไปตั้งแต่เธอแรกเกิด.. เธอต้องสูญเสียดวงตาทั้งสองข้างตั้งแต่เธออายุได้เพียง 1 ขวบเท่านั้น เนื่องจากเธอเป็นมะเร็งเลยจำเป็นที่จะต้องควักลูกตาออกเพื่อรักษาชีวิตไว้ แต่ในความโชคร้ายของเธอก็ยังมีความโชคดีหลาย ๆ อย่าง เธอเติบโตมาในครอบครัวที่เป็นกำลังใจให้สำคัญให้กับเธอ ทำให้เธอไม่เคยรู้สึกท้อแท้หรือน้อยใจในโชคชะตาของเธอเลย...

          ทั้งนี้ ถึงแม้ว่าดวงตาของน้องบิวจะมืดบอด ไม่สามารถมองเห็นแสงสว่าง หรือความสวยงามบนโลกได้เหมือนคนอื่น ๆ เขา แต่ทว่า... เหมือนฟ้าได้ประทานพรสวรรค์พิเศษให้กับน้องบิว โดยเฉพาะเรื่องดนตรี ที่เธอสามารถสร้างท่วงทำนองได้อย่างไพเราะบนเครื่องสายเสียงนุ่ม ๆ อย่าง "ไวโอลิน"


          นอกจากพรสวรรค์ทางด้านดนตรีแล้ว ความมุ่งมั่นของเธอก็ยังผลักดันความฝันอันยิ่งใหญ่ ที่ "เกือบ" จะเป็นจริง โดยน้องบิวบอกว่า เธออยากจะเป็นครูที่ถ่ายทอดความรู้ให้กับนักเรียน โดยเฉพาะนักเรียนที่พิการทางสายตาอย่างเธอ.. เธอจึงตั้งใจเรียนเพื่อที่จะได้สอบเข้ามหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ ในคณะครุศาสตร์ เพื่อจบมาจะได้เป็นครูอย่างที่เธอหวัง และคว้าใบปริญญาใบแรกเพื่อเป็นเกียรติแก่วงศ์ตระกูล

          แต่แล้วเหมือนโชคชะตาตอกย้ำความโชคร้ายของน้องบิวเข้าไปอีก... ในขณะที่น้องบิวกำลังศึกษาชั้นปีที่ 3 และกำลังจะเรียนต่อชั้นปีที่ 4 จู่ ๆ เธอก็ตรวงพบโรคร้ายอย่าง "มะเร็งกล้ามเนื้อ" ซึ่งทำให้เธอไม่สามารถยกไวโอลินไว้บนบ่าได้ และความเจ็บปวดจากโรคนี้ทำให้เธอต้องสูญเสียแขนข้างซ้ายของเธอ รวมไปถึงต้องสูญเสียอนาคตทางด้านการเรียนของเธอด้วย


          ทุกอย่างที่เธอฝันกลับต้องยุติลง แต่เธอก็ไม่ท้อ... ขอเดินต่อไป เพียงเพราะว่าไม่อยากจะเป็นภาระให้กลับครอบครัว ถึงแม้ว่าคุณแม่อยากจะให้เธอกลับมาอยู่ที่บ้านหลังจากที่เธอตัดแขน แต่เธอก็ขออยู่ต่อพร้อมกับเพื่อนที่พิการทางสายตาอีก 2 คน เช่าห้องอยู่ โดยเธอก็พยายามใช้พรสวรรค์ที่เหลืออยู่ซึ่งคือน้ำเสียงเพราะ ๆ ของเธอ ฝึกร้องเพลงกับเพื่อน เพื่อจะเดินทางไปร้องเพลงที่ "ถนนคนเดิน" ทุกวันอาทิตย์ ทั้งนี้ เธอได้บอกสั้น ๆ ไว้ว่า เธอไม่ต้องการที่จะอยู่แบบนั่งกินนอนกินที่บ้าน ไม่อยากหายใจทิ้งไปวัน ๆ ให้พ่อแม่เลี้ยง เพราะในขณะนี้เธอยังมีลมหายใจ เธอก็จะสู้ต่อไป สู้ให้ถึงที่สุด

          แต่แล้ว... ถึงแม้น้องบิวจะมีแรงฮึดในการลุกขึ้นสู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง เธอก็ไม่สามารถก้าวผ่าน "ความจริง" ของความเจ็บป่วยของเธอได้ และการต่อสู้ครั้งสุดท้ายของเธอก็ได้จบลงไปพร้อมกับลมหายใจที่เฮือกสุดท้ายที่เธอมี

         "มีสิ่งเดียวที่หนูยึดมั่น ตราบใดที่หนูยังมีลมหายใจ หนูก็ยังสู้ แต่ถ้าหนูหมดลมก็เหมือนว่าวันนั้นหนูคงไม่ได้อยู่สู้ต่อแล้ว... ในวันนี้เรามีพ่อแม่ เรามีเพื่อน มีคนที่คอยช่วยเหลือ มีคนที่เรารัก เราจะอ่อนแอไม่ไปเพื่ออะไร ที่ผ่านมาคนรอบข้างเขาสู้กับหนูมาขนาดไหน เขาพยายามมาเท่าไหร่ โดยเฉพาะแม่ที่เหนื่อย และสู้กับหนูมาตลอด เพียงเพื่ออยากให้หนูได้มีชีวิตอยู่ต่อ ในเมื่อท่านสู้เพื่อเรา เราก็ต้องสู้เพื่อท่านเหมือนกัน" น้องบิว กฤตชญาภา วงศ์ไชย ได้กล่าวทิ้งท้าย


          อย่างไรก็ตาม น้องบิวได้สู้จนหยดสุดท้าย และหมดลมหายใจไปเมื่อวันที่ 14 มิถุนายนที่ผ่านมา แต่กระนั้นเรื่องราวของน้องบิวก็กลายเป็นแรงบันดาล และกำลังใจดวงโต ๆ ให้กับคนทุกคนที่หมดหวัง ให้มีหวังและพร้อมที่จะสู้ชีวิตเพื่อวันข้างหน้าต่อไป

          ทีมงานกระปุกดอทคอมขอร่วมไว้อาลัยกับการจากไปของน้องบิว และขอให้ดวงวิญญาณของน้องจงไปสู่สุคติด้วยเทอญ