กระติก ลั่นหนูสื่อสารไม่ได้ หลังถูก แม่แตงโม จี้ถามเรื่องพูดว่าแม่ไม่ใช่นักดำน้ำ แจงสาเหตุที่ไม่ร้องไห้เพราะเป็นคนแบบนี้ ตอบปมไม่เข้าไปดูศพ อยากให้โมตื่นมาอธิบาย
วันที่ 1 มีนาคม 2565 กระติก ผู้จัดการส่วนตัวและเพื่อนสนิท แตงโม นิดา ได้นำพวงมาลัยเข้าขอขมาแม่แตงโม แต่ทางคุณแม่ยื่นกลับคืน พร้อมทั้งจี้ถามกระติกในหลายประเด็นเกี่ยวกับการตกน้ำ โดยมีบางช่วงที่มีการพูดคุยตอบโต้กันดังนี้..
- ทำไมไม่ติดต่อแม่
แม่แตงโม : วันนี้วันที่ 4 แล้วนะคะ เราเห็นกันมาตลอดเพราะว่าหนูเป็นผู้จัดการแตงโม แล้วทำไมถึงพูดว่าไม่บอกคุณแม่เพราะคุณแม่ไม่ใช่นักดำน้ำ
กระติก : แม่ก็รู้ว่าหนูสื่อสารไม่ได้ แล้ว ณ ตอนนั้นหนูสติแตก หนูไม่รู้จะคุยกับแม่ยังไง ไม่รู้จะเริ่มยังไง หนูเสียใจหนูยอมรับ หนูยอมให้แม่ว่าหนู แต่หนูเสียใจจริง ๆ
- ไม่เห็นร้องไห้สักครั้ง
แม่แตงโม : คุณแม่ไม่เห็นกระติกร้องไห้สักครั้งเดียว จริง ๆ กระติกต้องร้องไห้ฟูมฟายด้วยซ้ำ
กระติก : คนเราเป็นมนุษย์หนูขออธิบาย การแสดงออกต่างกันนะแม่ หนูอยู่คนเดียวหนูร้องไห้ฟูมฟายได้ แต่หนูอยู่ต่อหน้าคนอื่นหนูทำไม่ได้จริง ๆ หนูเสียใจ
แม่แตงโม : คุณปอยังทำได้เลย
กระติก : อันนั้นคุณปอแม่ แม่ต้องเข้าใจหนูด้วยนะว่าหนูเป็นคนแบบนี้ ถ้าหนูอ่อนโยนกว่านี้มันคงจะดีกว่านี้ใช่ไหม แม่อยากเห็นหนูร้องไห้ใช่ไหม
- วันนั้นเอาน้องโมไปทำอะไร
กระติก : คุณแม่หนูไม่ได้ปิดบังอะไร คุณแม่คุยกับตำรวจนะคะ หนูให้ปากคำกับตำรวจไปหมดแล้ว วันหนึ่งความจริงกระจ่างคุณแม่จะรู้เอง หนูไม่มีอะไรปิดบังคุณแม่เลย หนูอยากให้โมตื่นมานะ มาอธิบายกับแม่ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่โมเขาไม่ตื่นมาแล้ว ทุกวันหนูนอนคิดถึงโม เหตุการณ์วันนั้นหนูชวนโมไปลงเรือแค่นั้นเอง แล้วโมเขาเดินไปฉี่ไม่บอกหนูด้วยซ้ำ หนูรู้อีกทีคือเขาตกไปแล้ว อันนี้คือสั้น ๆ ได้ใจความเลยแม่
ขอขอบคุณข้อมูลจาก เรื่องเล่าเช้านี้
วันที่ 1 มีนาคม 2565 กระติก ผู้จัดการส่วนตัวและเพื่อนสนิท แตงโม นิดา ได้นำพวงมาลัยเข้าขอขมาแม่แตงโม แต่ทางคุณแม่ยื่นกลับคืน พร้อมทั้งจี้ถามกระติกในหลายประเด็นเกี่ยวกับการตกน้ำ โดยมีบางช่วงที่มีการพูดคุยตอบโต้กันดังนี้..
- ทำไมไม่ติดต่อแม่
แม่แตงโม : วันนี้วันที่ 4 แล้วนะคะ เราเห็นกันมาตลอดเพราะว่าหนูเป็นผู้จัดการแตงโม แล้วทำไมถึงพูดว่าไม่บอกคุณแม่เพราะคุณแม่ไม่ใช่นักดำน้ำ
กระติก : แม่ก็รู้ว่าหนูสื่อสารไม่ได้ แล้ว ณ ตอนนั้นหนูสติแตก หนูไม่รู้จะคุยกับแม่ยังไง ไม่รู้จะเริ่มยังไง หนูเสียใจหนูยอมรับ หนูยอมให้แม่ว่าหนู แต่หนูเสียใจจริง ๆ
- ไม่เห็นร้องไห้สักครั้ง
แม่แตงโม : คุณแม่ไม่เห็นกระติกร้องไห้สักครั้งเดียว จริง ๆ กระติกต้องร้องไห้ฟูมฟายด้วยซ้ำ
กระติก : คนเราเป็นมนุษย์หนูขออธิบาย การแสดงออกต่างกันนะแม่ หนูอยู่คนเดียวหนูร้องไห้ฟูมฟายได้ แต่หนูอยู่ต่อหน้าคนอื่นหนูทำไม่ได้จริง ๆ หนูเสียใจ
แม่แตงโม : คุณปอยังทำได้เลย
กระติก : อันนั้นคุณปอแม่ แม่ต้องเข้าใจหนูด้วยนะว่าหนูเป็นคนแบบนี้ ถ้าหนูอ่อนโยนกว่านี้มันคงจะดีกว่านี้ใช่ไหม แม่อยากเห็นหนูร้องไห้ใช่ไหม
- วันนั้นเอาน้องโมไปทำอะไร
กระติก : คุณแม่หนูไม่ได้ปิดบังอะไร คุณแม่คุยกับตำรวจนะคะ หนูให้ปากคำกับตำรวจไปหมดแล้ว วันหนึ่งความจริงกระจ่างคุณแม่จะรู้เอง หนูไม่มีอะไรปิดบังคุณแม่เลย หนูอยากให้โมตื่นมานะ มาอธิบายกับแม่ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่โมเขาไม่ตื่นมาแล้ว ทุกวันหนูนอนคิดถึงโม เหตุการณ์วันนั้นหนูชวนโมไปลงเรือแค่นั้นเอง แล้วโมเขาเดินไปฉี่ไม่บอกหนูด้วยซ้ำ หนูรู้อีกทีคือเขาตกไปแล้ว อันนี้คือสั้น ๆ ได้ใจความเลยแม่
ขอขอบคุณข้อมูลจาก เรื่องเล่าเช้านี้
